ریتالین متیل فنیدیت

ریتالین یک سیستم محرک عصبی مرکزی است که در کودکان برای درمان اختلال کمبود توجه و اختالل نقض توجه و بیش فعالی استفاده می شود . 

متیل فنیدات مهارگر قوی نقص فعالیت این دو آمین پیامرسان )دوپامین و اپینفرین( از علل بروز سندرم بیش فعالی-کمبود توجه در کودکان و بزرگساالن میباشد، متیل فنیدت با افزایش فعالیت این دو آمین عصبی در بهبود نشانگان این بیماری مؤثر است. 

موارد عدم مصرف: 

1-فشار خون بالا

 

2-مشکالات قلبی 

3-بیماران مبتال به گلوکوم،تیک با سندرم تورت

4-افسردگی،بیماری های رونی،اختالالت دوقطبی،جنون،افکار خودکشی 

5-مشکالات گردش خون در دست و پا 

6-درد قفسه سینه ، مشکالات تنفسی 

7-مشکالت مری ، معده و روده ها 

8-کودکان زیر 6 سال  دارو دقیقا طبق تجویز پزشک متخصص مصرف شود . هرکز این دارورو نشکنید و بخورید 

عوارض مصرف ریتالین: 

عصبانیت 

  • ایجاد اختالالت خواب رفتن و در خواب ماندن
  • سرگیجه تهوع و استفراغ
  • از دست دادن اشتها
  • معده درد
  • اسهال
  • سوزش معده
  • خشکی دهان
  • اسپاسم عضلات
  • سردرد
  • پرش غیر ارادی بعضی از قسمتهای بدن
  • سوزن سوزن شدن دست و پا
  • طپش قلب
  • بی نظمی قلب
  • تنگی نفس
  • خستگی مفرط
  • اختالل در سخن گفتن
  • غش
  • ضعف و بی حالی
  • تشنج
  • اختالل در بینایی و تاری دید
  • تحریک پذیری زیاد
  • توهم
  • تیک های عصبی حرکتی و گفتاری
  • بدبینی و پارانویا
  • خلق و خوی غیر طبیعی و هیجان زدگی بی حسی، درد یا حساسیت به گرما و سرما در دست وپا
  • تاول های پوستی
  • کهیر
  • ورم دور چشم، صورت و لبها
  • خشونت صدا
  • اختلال در بلع و گوارش

بعنوان یک داروی ایجاد کننده شادی و سرخوشی، ریتالین پتانسیل بالایی برای سوء مصرف دارد. در حالیکه قرص  ریتالین بصورت خوراکی تولید می شود، اما بعضی از افراد آن را پودر نموده و استنشاق می نمایند و یا در آب مقطر حل  نموده و بصورت وریدی تزریق می کنند تا بتوانند هر چه زودتر به آثار شادی آور آن دست بیاورند .