حافظه ی عضلانی

ایا برای شما پيش نیامده که هنگام رانندگی و پس از رسبدن به مقصد به خودتان بیایید و از خودتان بپرسید که من کی رسیدم و چگونه تا اینجا رانندگی کردم بدون اینکه حواسم باشد؟! ایا تا کنون به کارهای بسیار ساده و پیش پا افتاده ای که انجام میدهید مثل خاراندن پشت گوشتان یا خوردن غذا و یا حتی راه رفتن فکر کرده اید؟!

این قبیل کارهای به ظاهر ساده به شدت پیچیده اند و سخت و در انجام هر کدام تعداد بسیار زیادی از عضلات ما درگیرند، در اثبات پیچیده و دشوار بودن این کارها همین بس که بار اول انجام دادن هر کدام را به خاطر بیاورید. ایا یک کودک یک ساله به راحتی شما راه میرود و حرف میزند و غذا میخورد؟! ایا یک نوجوان سیزده ساله به راحتی شما رانندگی میکند؟ بار اولی که میخواستید سوار دوچرخه شوید را یادتان هست؟! چه اتفاقی افتاده است که به این آسانی این کارها را انجام میدهید و صدها عضله ی شما اینهمه هماهنگ و بدون مشکل همکاری میکنند؟؟پاسخ در بک راز ساده است..... حافظه ی عضلانی. عضلات ما دارای حافظه است و حرکاتی را که با تکرار به اصطلاح به سطح مهارت میرسند در خود حفظ میکنند و بدون احتیاج به دستور از مغز آنها را به صورت متوالی و صحیح تکرار میکنند.

هنوز نمیدانم که دقیقا در کدام قسمت سلول‌ها این یادگیری حفظ میشود اما به نظر میرسد در جایی از هسته این کار اتفاق می افتد. اکر میخواهید کاری را خیلی خوب انجام دهید تنها کافی است آن را آنقدر تکرار کنید تا در حافظه ی عضلانی شما تثبیت شود و بقیه را به عضلات پر توان خودتان واگذار کنید آنها خودشان از پس همه ی کارها بر می آیند. موفق باشید
مجید خالقی روانشناس تربیتی